Kiedy jej cztery ściany przepełnione były rozterkami. Sufit przypominał niebo tysiąca pytań bez odpowiedzi, a podłoga stała się morzem wylanych łez postanowiła wzieść się ponad swój mały świat i zaczerpnąć świeżego powietrza. Godzina była późna ... delikatny wiatr rozwiewał jej włosy ... wkoło panowała niezwykła cisza, którą zakłócały z rzadka przejeżdżające samochody. Jej drogę oświetlały jedynie niekłe latarnie, które staranie oddawały wygląd jej cienia. Szła wraz ze swym wiernym odbiciem, które krok za krokiem podążało obok niej. Przemierzała ulicę po ulicy starając się dotrzeć do bliżej nieokreślonego celu. Zatrzymała się w parku na skraju lasu ... gdzie usiadła na ławeczce położonej w centralnym jego punkcie. Spoglądała poprzez konary drzew w niebo i swym anielskim wzrokiem wyszukiwała płynących wolno gwiazd. Wtedy usłyszała pierwszy głos:

- Walcz! Nie poddawaj się! Potrafisz być szczęśliwa! Potrafisz kochać! Dlaczego zbaczasz z drogi, którą znasz na pamięć?!Wiesz jak być szczęśliwą! Nie pozwól by to co już posiadasz wymknęło Ci się spod kontroli! Uwierz w siebie! Potrafisz być szczęśliwa!
- y.y...y... Kim jesteś?
- Jestem odzwierciedleniem Twojej Duszy!
- Dlaczego uważasz, że potrafię być szczęśliwa?
- Ponieważ, Ja wiem co to szczęście, a mogłam odczuć je tylko dzięki Tobie.

W tym samym czasie Dusza pod postacią gwiazdy zbledła, zmalała, znikła. Analizując słowa swej Duszy znowu zaczęła wyszukiwać gwiazd. Tym razem jej uwagę przykuła spadająca gwiazda. W tym samym momencie usłyszała:

- Za każdym razem, gdy twe myśli przepełnione są wątpliwościami i każda myśl staje się rozterką ... ja spadam. Jesteś ode mnie silniejsza. Zamykasz oczy i uszy wtedy kiedy jestem Ci wsparciem. Każda Twa wątpliwość, której nie potrafię naprawić skazuje mnie na ból. Potrafisz być szczęśliwa. Możesz tym oszczędzić cierpienia nam obojgu. Staraj sie mnie rozumieć.
- y.y...y... Kim jesteś?
- Jestem Twoim Rozumem, którego nigdy nie słuchasz!
- Skąd wiesz, że potrafię być szczęśliwa?
- Bo gdy Ty jesteś szczęsliwa Ja jestem szczęsliwy.

Głos zamilkł. A ona wpatrując się w najjaśniejszą gwiazdę na niebie, po raz kolejny usłyszała:

- Witam Cię mój Aniele. Domyślasz się kim jestem? Czujesz mnie w sobie od dnia swych narodzin. To ja utrzymują Cię przy życiu, tak samo jak Ty robisz to dla mnie. Jestem tu po to byś zrozumiała, że każda Twoja łza, każdy smutek są dla mnie mroźną lawiną, co sprawia, że wyzbywasz się uczuć. Wiem, że potrafisz być szczęśliwa! Bo z każdym promieniem miłości zalewa mnie gorąca lawa uniesienia. Pozwól mnie też żyć! Pozwól mnie też być szczęśliwą! Uwierz w siebie! Miliony ludzi chciałoby posiadac to co ty już Masz. Wykorzystaj to! Ofiaruj swoją miłość tak jak robiłaś to od zawsze! To jest Twoje przeznaczenie.
- Ty jesteś moim hmm ... Sercem?
- Brawo! Jestem wypełnione Twą miłością po brzegi. Otwórz oczy i przejrzyj wreszcie. Jestem tu po to by uświadomić Ci jak wiele tracisz zatracając się w morzu smutków. Pamiętaj my Wszyscy żyjemy wraz z Tobą, dzięki Tobie i dla Ciebie. Dbaj o Nas.
- Ale ... Czy .. Gdzie jesteś !!! ?
- Już Cię nie słyszy. Oni chcieli Ci uświadomić jak wiele dla nich znaczysz. Jak wiele im ofiarujesz. Pokazli Ci Twoje Ja.
- Zaraz, zaraz .. ja ... wiem kim Ty jesteś! Słyszę twój głos zawsze gdy coś mnie dręczy! Czy ty jesteś .. moim ... Sumieniem?
- Tak to Ja! Twój Anioł Stróż!
- Dlaczego Ciebie słyszę zawsze gdy Cię potrzebuje, a ich nigdy?
- Ponieważ nigdy tak bardzo się nie myliłaś! Naprawdę potrafisz być szczęśliwa bo w nas mieszka wiele radości, którą sama nam stwarzasz. Potrafisz kochać! Kochaj bo masz kogo! Myśl pozytywnie, ale używaj rozumu! Miej swoje zdanie, jednak poznaj kompromis! Pamiętaj potrzebujemy Cię! Żegnaj ...
- Ale .. Dlaczego? .. Jak mam to wszystko rozumieć?

Głosy znikły, a ona sama długo jeszcze analizowała usłyszane rady, które wpływały w jej wnętrze słowo po słowie.